Welke gebeurtenis heeft diepe indruk op jou gemaakt?

Er zijn van die momenten die je nooit meer vergeet.
Het behalen van je diploma.
Je eerste verliefdheid.
De geboorte van je kinderen.
Je allereerste klant.
Die enorme blunder.

Allemaal gebeurtenissen waarop je anders naar je zelf ging kijken:
Nu hoor ik er bij.
Nu weet ik wat het is.
Of: dit ga ik dus nóóit meer doen.

Welke gebeurtenis heeft diepe indruk op jou gemaakt?
Wanneer maakte jouw denken een ommezwaai?

Toen ik 12 was, kreeg mijn vader een hartinfarct.
Hij was 41 en bleek ineens geen vitale man meer.
Hij belandde in het ziekenhuis en moest zijn leven radicaal omgooien.
Alle avondwerk schafte hij onmiddellijk af.
Hij kocht een fiets en werd een fervent wielrenner.
We gingen rauwkost eten.
Al was dat laatste geen succes.

Maar bovenal ging hij anders kijken.
Anders kijken naar wie hij was, wat hij kon en wilde zijn.
Anders kijken naar wat echt belangrijk was in werk en leven.

Deze gebeurtenis beinvloedde mijn kijk op de wereld.
Ik nam mij voor dat werk me nooit zou opslokken.
En dat zodra je lijf protesteert je dat serieus moet nemen.
Ten slotte ontdekte ik dat anders doen begint bij anders kijken.

Hoe kijk jij? En wat betekent dat voor wat je wel of niet doet?

Er zijn ondernemers die denken dat ze altijd bereikbaar moeten zijn.
Er zijn leiders die vinden dat ze overal een antwoord op moeten hebben.
Er zijn professionals die denken dat ze niet zomaar hun mening kunnen geven.

Achter al deze overtuigingen schuilt een kijk op jezelf en op de wereld om je heen. Deze kijk bepaalt wat je wel of niet doet, waar je wel of niet voor kiest.

De vraag is of jouw kijk je helpt of niet.

Een klant van mij voelde zich gevangen op zijn werk. Zodra hij zijn kantoor binnenstapte, leek het alsof hij de bril van ‘slaafse onderdaan’ op zich nam. Dit uitte zich in afhankelijk gedrag, altijd ja zeggen met als resultaat een groot gevoel van onvrede.

Door anders naar zijn rol te kijken, lukte het hem te kiezen voor de rol van ‘onafhankelijk opdrachtnemer’. Die kijk gaf energie en vertrouwen. Hij ging daardoor vrijer aan tafel zitten en het lukte hem om vaker nee te zeggen en grenzen te stellen. Terwijl er feitelijk aan zijn situatie niets veranderd was.

Wat veranderd was, was zijn kijk op hemzelf waardoor hij anders ging handelen.

Alle verandering begint bij de manier waarop jij kijkt naar jezelf en de wereld om je heen.

Kijk 1
Ga eens na hoe jij kijkt? Welke overtuigingen houd jij er op na?
Schrik niet, we hebben ontelbaar veel overtuigingen.
Hoe kijk jij bijvoorbeeld naar jezelf in je werk?
‘Ik ben overal verantwoordelijk voor’ of ‘Ik vind dat ik altijd bereikbaar moet zijn’ of ‘Ik moet financieel zelfstandig zijn’?

Kijk 2
Welke invloed hebben deze overtuigingen op wat jij doet en hoe je je gedraagt? Helpen deze overtuigingen jou of belemmeren ze je juist?
Zo kan ‘Ik ben overal verantwoordelijk voor’ effectief zijn, tenzij je je op dit moment overvoerd voelt door je werk. Dan werkt deze overtuiging tegen je omdat hij leidt tot meer werk op je nemen. Hoog tijd om dan anders te gaan kijken.

Kijk 3
Welke overtuigingen belemmeren je, waar heb je last van? Hoe kun je anders kijken naar jezelf of de situatie?
Deze stap is de lastigste maar de moeite waard om te onderzoeken, al dan niet met behulp van iemand die met jou deze stappen doorloopt. Wanneer je voortaan handelt vanuit een andere overtuiging, bijvoorbeeld: ‘Ik ben niet overal verantwoordelijk voor’ zie je dat dit voor jezelf gezonder uitpakt. Wil je iets veranderen, begin dan bij jouw kijk op de wereld.

Ons leven is als een kijkdoos.
We kiezen zelf hoe we naar de plaatjes kijken.

12 Reacties

    • Nicole Offenberg

      Dit keer niet 🙂 In een eerder filmpje heb ik de tekeningen wel zelf gemaakt. Is een programma van Sparkol/videoscribe.

  1. Anita Sanders

    ik had een hele lijst getypt. Ik heb een paar schrikbarende grootheden in mijn rugzak zitten. Door ze uit te typen (en weer te verwijderen, het is een keuze ze hier niet te delen) heb ik weer veel gezien vanmiddag.
    Dat is ook toentertijd niet allemaal ongemerkt gegaan. Maar zo even op deze woensdagmiddag, geef ik mezelf zo maar onverwachts een schouderklopje.
    Dank je wel Nicolle. 😉

    Mijn ultieme kracht en onverdeelde aandacht kunnen geven.

    Fijn blog weer!
    Dank.

    • Nicole Offenberg

      Goed gedaan, Anita, zolang jezelf die grootheden maar gezien hebt en weet wat ze voor je betekend hebben. Dus: knap gedaan!

    • Nicole Offenberg

      🙂

  2. Marieke van den Houten

    Dank voor het delen, Nicole. Wat mijn leven sterk heeft beïnvloed is, dat mijn vader op 59-jarige leeftijd overleed toen ik 16 was. Ik werd me er zo sterk van bewust dat het uiten van genegenheid en waardering kennelijk ook gebonden is aan de tijd die je op aarde is gegeven. Ik ga daar dus heel bewust mee om, zowel privé als in mijn werk. Ik ben nu 57 jaar oud en ik denk dat mijn werk alleen gezond kan zijn en gezond overkomt als ik het zelf ben. En daar werk ik aan 😉

    • Nicole Offenberg

      Marieke, dank je wel voor het delen van jouw verhaal. Ingrijpend. Mooi om te lezen hoe je mede daardoor bewust handelt naar jezelf en de mensen om je heen.

  3. Gerd

    Op 23 januari 2004 werd ik opnieuw geboren. Het was de dag dat ik, na 30 jaar, stopte met drinken. Dank aan AA ! Ik kreeg eerst vertrouwen, dan zelfvertrouwen en respect. Dag per dag mocht ik niet meer drinken, daarna wilde ik niet meer drinken en nu…nu hoef ik niet meer drinken. Ik had zo goed als geen vrienden, kwam maar weinig onder de mensen, buiten wat werk betreft natuurlijk. Nu heb ik vrienden die ik dag en nacht mag bellen, die ik op de vergaderingen steun zoals zij mij, maar waar ik evengoed eens mee afspreek om een koffie te gaan drinken, zonder gebak maar met een babbel. Het mooiste is, telkens een nieuweling bij ons komt en we hem kunnen helpen. Krijgen is leuk, maar geven zoveel leuker. En alles, dag per dag…

    • Nicole Offenberg

      Wat een bijzonder verhaal, Gerd. Dank je wel voor het delen. Knap dat je dat is gelukt. En wat fijn dat dit ook tot effect heeft gehad dat je nu vrienden hebt waar je altijd een beroep op kunt doen. Een stap om trots op te zijn.

  4. Judith

    Hallo Nicole, mooi blog dat aan het denken zet. Het overlijden van mijn vader, ondertussen 24 jaar geleden, heeft veel indruk gemaakt. Wat echter veel meer voor een ommekeer heeft gezorgd is toen ik afgelopen jaar de leeftijd bereikte waarop hij is overleden. Toen drong pas echt tot mij door dat het leven zomaar ineens afgelopen kan zijn en dat ik eruit wil halen wat er inzit. Op mijn manier.

    • Nicole Offenberg

      Dank je wel, Judith voor je reactie. Je wordt je door zo’n heftige gebeurtenis bewust van je eigen sterfelijkheid én je levenslust. Dank voor het delen!

Reageer