Hoezo: feel the fear and do it anyway?!

kunnen we daar mee stoppen?

Hoezo: ‘feel the fear and do it anyway’?

Ik gebruikte hem ooit als quote. Maar ik wil erop terugkomen. 

Bij deze. Ik ben van gedachten veranderd. Sorry voor al die lezers die ik daarmee angstaanjagende dingen heb laten doen. Mea culpa.

Natuurlijk. Doe het. Als je het wilt. Spring. Als je er klaar voor bent. Ga. Onderneem. Pak dat podium. Zet jezelf neer. Doe wat je al zo lang in je hoofd hebt. Toon die moed. Als ‘ie daar is.

Maar…

Doe het niet als het nog niet OK voor je is.

Iets durven is nl. geen must. Geen verplichting. Iets durven maakt je niet tot een beter mens. Lef tonen geeft je geen privilege. Soms ben je gewoon ergens verschrikkelijk bang voor. En dat is OK en overigens volstrekt normaal.

Onderzoek het. Wat is het? Wat wil je ermee? Doen? Niet doen? En als je nog steeds niet durft. Prima. 

Zolang het maar jouw keuze is. 

Ik haat het wanneer mensen mij in een luchtballon proberen te krijgen.

Doe het. Durf het. Het is zo mooi. Tuurlijk. Vast. 

Maar deze reacties getuigen van nul empathie en gaan enkel en alleen over de ander die je aanspoort. Kijk eens door de bril van de ander als je vindt dat iemand iets ‘moet’ doen. En voel het. Voel eerst die angst die er soms gewoon bij die ander is. En kijk goed, kijk heel goed naar wat er echt speelt. Je bent nl. geneigd hierin altijd door je eigen filter te kijken. 

Dus even een vraag aan jou die zo graag ‘feel the fear en do it anyway’ doet: mag een ander gewoon bang zijn en ervoor kiezen iets voor nu NIET te doen?

Verandert die ander dan in jouw beleving? Daalt ‘ie in je aanzien? Wat vind jij van mensen die iets niet durven? Eerlijk?

En dan de vraag: wat durf jij niet? Waar ben je op dit moment heel erg bang voor wat je nog niet durft?

En is dit niet de oorzaak er van dat mensen altijd maar naar anderen kijken bij het maken van keuzes: wat zullen we wel niet van me vinden? Doen je soms dingen die veel indruk maken op een ander? Terwijl je dat misschien liever nog niet had gedaan? Voor wie maak jij je keuzes?

Als iets kan, wil het niet zeggen dat het moet. 

We hebben allemaal onze schaduwkanten, angsten en doemscenario’s. En nee, ik wil je hierbij zeker niet in slaap sussen. Want iets doen dat spannend is, kan geweldig zijn. Het helpt je groeien, verantwoordelijkheid nemen door een nieuwe en soms hele spannende ervaring op te doen. Prima.

Maar waarom moet iedereen zijn ‘angst overwinnen’. Een angst overwin je nl. niet. Je dealt ermee. Je leert ermee omgaan. Fysiek. In je hoofd. Met je emoties. Door te oefenen en te ervaren dat het soms best meevalt. Best mee kan vallen. Zodat je daarna je keuze kunt maken: ik ga dit voortaan wel of niet doen. In jouw tempo. Zo overwon ik afgelopen jaar een groot deel van m’n hoogtevrees.

Kies en durf om de juiste redenen. Jouw redenen. 

Moet je dan nooit iets ‘do it anyway’ doen?

Dat is aan jou. Doen leidt tot een ervaring. Tot veerkracht. Tot hoe dan ook ‘iets’.

Mij krijg je geen dompelbad in. Een ijswak?! Ben je gek geworden? Maar vorige week dacht ik ineens: OK, waarom niet? In de kou van Lapland rende ik met blote billen maar wel op sokken (inderdaad: een held op sokken!) naar het ijswak om er in te stappen. Vraag me niet waarom. Ik deed het ineens. 

Bottomline: ik koos. En ik koos mijn moment. Ik kies altijd mijn moment. En doe de dingen stap voor stap. Niet omdat anderen zeggen dat ik iets moet doen. Maar omdat dat is wat bij mij past. Leven en werken op mijn voorwaarden. En nee, kom nu niet aan met een luchtballon. Gaat niet gebeuren tot ik ervoor kies dat het gebeurt. Ik gok dat dat niet voor 2027 zal zijn. Dus.

De spannende keuzes die je uit jezelf maakt zijn de beste. Ze geven je veerkracht, trots en ervaring. Maar als jij weet dat je iets nog niet wilt, is een nee een eveneens krachtige en dappere respons in plaats van een halfhartige sociaal gewenste ja om ergens bij te horen. Want dan beweeg je je op het terrein van de ‘fear of missing out’ (FOMO).

Nee zeggen is een krachtige keuze.

Ja zeggen is een krachtige keuze. 

Denk altijd van binnen naar buiten. En laat je nooit gek maken door anderen die zeggen wat je moet doen en die je aansporen met zo’n reeks idiote quotes over de ‘fear’ en de ‘anyway’. En wantrouw mensen die Pippi Langkous opvoeren als belangrijke bron. Je weet wel: die Pippi die zegt dat ze het nog nooit heeft gedaan maar denkt dat ze het wel kan. Nou en? Pippi Langkous bestaat niet. 

Zo zie ik op social media platforms almaar die woorden terugkomen: lef tonen als… leider, ondernemer, coach, etc. Weet je: iets durven is zo persoonlijk. Wat voor de een een enorme hobbel is, is voor de ander een eitje.

En ja, iets doen waar je bang voor was leidt best tot trots, veerkracht, zelfvertrouwen of een goed gevoel. Maar soms ook niet. De ervaringen die we zien zijn de geslaagde ‘do it anyways’. En die zijn prachtig en krachtig. En geloof me, ik vind het mooie verhalen. 

Maar wie bepaalt wat lef is en hoe dat er voor een ander uit ziet? 

Dus zullen we stoppen met elkaar om de oren te slaan met quotes over de ideale mens die lef moet tonen en het ‘anyway’ moet doen?

Kies zelf. Wees autonoom.

Jij weet wanneer je durft. 

Jij weet wanneer je niet durft. 

Jij weet welke stappen je wilt en kunt zetten. 

Kies je moment, of niet.  

Dat is helemaal aan jou.

2 Reacties

  1. Miriam

    Jaaaaaaaa vandaag iets niet gedaan en en mezelf er onwijs voor op de kop gezeten. Klaar. Ik durfde niet. Niet nu.

    Oh en blote billen. Bloot is letterlijk wel mijn missie. Steeds ga ik de andere kant op en komt het terug. Dus…..daar voor staan en laten gebeuren wat er wil gebeuren op dat pad..!

    • Nicole Offenberg

      Precies. Niet nu. Wil niet zeggen dat het nog komen kan. Jij weet wel wat het juiste moment is, het komt niet voor niets steeds terug. Dus.

Reageer