Leg weg die honkbalknuppel

en begin vandaag eens met een ander ritueel

De wekker gaat. Je staat op.

Ja, je hebt je voorgenomen te beginnen met een goed ochtendritueel: rustig opstaan, meditatie, geen gehaast. Daarna wordt de rest van het huis vanzelf wakker. Je gaat zitten en… het eerste dat je doet is een honkbalknuppel pakken. Daarmee sla je je even snel op je hoofd. Want tussen de meditatie door hoor je je eigen gedachte: Stom: vergeten gisteren het brood uit de diepvries te halen.

Eenmaal beneden zie je dat je ook vergeten bent de afwasmachine aan te zetten. Aargh. Muts! Nu zijn er geen schone bekers meer. Honkbalknuppel nummer twee.

Je pakt je sporttas, want ja, ook dat hoort bij een ochtendritueel. O nee, oelewapper, weer niet je oude sportsokken eruit gehaald. Je vist twee stinkende vochtige lappen uit je tas. Je partner die net langs loopt, knijpt demonstratief z’n neus dicht.

Nee he. Getver. Honkbalknuppel nummer drie.

Dan even je mobiel openen. OK. OK. Het is waar. Gisterenavond had je nog iets gelezen over internetfasting, ofwel, even geen mobiel in de ochtend. Want dat is heel dom zeggen ze. Maar je wilt tóch even weten hoe het is afgelopen met die vriendin die een spannende date had. Met enig schuldgevoel klik je je whatsapp open.

Schuldgevoel… BAM. Dat is honkbalknuppel vier.

Nog geen acht uur en je deelt jezelf al klappen uit. 

Omdat je vindt dat het niet loopt. Omdat je vindt dat je iets had moeten doen wat je niet deed. Omdat je vindt dat je niet voldoet, zoals geen mobiel in de ochtend. Nou ja, omdat het niet perfect gaat.

Nu lach je, jij perfect? Welnee, dat streef je helemaal niet na. Je kent al die boeken wel van Brené Brown enzo: jij hoeft echt niet perfect te zijn. Die les heb je wel geleerd.

En normen? Ha, jij weet toch echt zelf wel wat goed voor je is. Zo streng ben jij echt niet voor jezelf hoor.

En toch hè…

Stel dat je van één dag. Eén dag maar. De tekst zou uittypen van alles wat jij in gedachten tegen jezelf zegt. Al je gedachten over jezelf. Alle. Stel dat we die zwart-op-wit kunnen lezen. Op papier. Als een boek. Een verslag van een dag.

Wat lezen we dan? Welke woorden gebruik jij? Wat hoor jij de hele dag door in je hoofd? Liefdevolle compassie? Strenge woorden? Gescheld?

Dan heb ik het niet over perfectie. Of normen. Maar gewoon, wat jij denkt, hoe je denkt en vooral welke taal je hanteert naar jouzelf. Wat doet dit met je zelfbeeld? En welke taal gebruik je wanneer je jezelf vergelijkt met anderen?

Luister maar eens naar je eigen gedachten. Niet altijd even fraai, vermoed ik.

Ik zeg je: taal is alles. Woorden kunnen raken.

De taal die jij gebruikt kan als een honkbalknuppel op je hoofd terecht komen. Taal en woorden kunnen je in een stemming brengen die van kwaad tot erger gaat. Ze nestelen zich in je hoofd en in je zelfbeeld.

Dus als jouw ochtend vandaag is begonnen met die honkbalknuppel, neem dan eens een besluit om vanaf nu, alleen vandaag, aardig te zijn. En te letten op je taal. Jezelf te corrigeren als je al te hard naar jezelf bent. Doe dat met de intentie: je doet wat je kunt. En het is genoeg.

Hoe verloopt dan het gesprek in je hoofd? Hoe kijk je dan aan het eind van de dag naar jezelf?

Schelden doet geen pijn. Maar taal sluipt als een pestkop en nestelt zich ongemerkt in je hoofd en voor je het weet heb je jezelf labels opgeplakt die je niet verder helpen. Dus: alleen vandaag en kijk aan het eind van de dag naar het resultaat.

Doe je mee? 

4 Reacties

  1. Wies

    dank je. had ik net nodig..gestart als teamleider dit jaar op een vmbo school..is het ene lijstje klaar, dan volgt het andere en dan loop ik toch achter…en inderdaad … ik doe wat ik kan..

    • Nicole Offenberg

      Precies: doen wat je kunt, dat is het. Succes met je nieuwe baan.

  2. Anna

    Ik doe mee! Ik plak ook nog teveel labels op mezelf die niet echt liefdevol zijn.

    • Nicole Offenberg

      Goed zo! Mooie stap, Anna!

Reageer