‘Trouw maar een rijke man’
“Trouw maar een rijke man.”
Die zin hoorde een vriendin ooit van haar moeder. Ik was erbij en mijn oren klapperden. Had ik ’t goed verstaan? Hoe keek deze moeder naar haar dochter?
Niet veel later kreeg ik mijn eerste salaris. Ik was 24 en voelde me vrij. Zelfstandig. Wat een kick!
Te vaak hoor en lees ik:
‘Dat overkomt mij niet.’
‘Ik red me wel.’
‘Ik hoef me daar niet druk over te maken.’
Toch is bijna de helft van de vrouwen in Nederland financieel afhankelijk van een partner of de overheid. Meer dan de helft heeft geen financieel vangnet. Dat is schokkend en ook niet verrassend.
Vrouwen groeien nog steeds op met het idee dat er voor hen gezorgd wordt of dat zij de eerste zijn die moeten zorgen. Toen mijn moeder ziek werd, keek men automatisch naar mij. Ik zou mijn bedrijf wel even opgeven voor de zorg, aldus de man in het ziekenhuis die met ons de opties doornam. Mijn moeder greep in: dat gaan we niet doen, zei ze. Zij had haar leven lang gewerkt. Iets waar ze vaak ook op aan gekeken werd, want mijn vader verdiende toch genoeg?
Dat is alweer 16 jaar geleden. Je zou denken dat het inmiddels beter gaat, maar wereldwijd duwen politieke verschuivingen vrouwen terug in traditionele rollen. Op social media zie je ‘tradwives’ die hun geluk vinden in afhankelijkheid. Of vrouwen die dankzij het inkomen van hun man zich richten op yoga en retreats. Een zelfzorgprivilege dat op drijfzand is gebouwd.
Want wat gebeurt er als de relatie voorbij is?
Echte zelfzorg begint niet bij een saunadag, maar bij financiële onafhankelijkheid. 1 op de 3 relaties strandt. Dit is geen doemdenken, dit is realiteit.
Toen mijn relatie eindigde, kocht ik in 2021 in mijn eentje een huis. In een krankzinnige woningmarkt, zonder hulp (behalve een bank die me binnenstebuiten keerde). Dat kon, omdat ik altijd financiële keuzes maakte met zelfstandigheid in mijn achterhoofd en op dat vlak altijd voor mijzelf heb willen zorgen. Niet zo gek met een werkende moeder en een vader die directeur van de Sociale Dienst was. Hij zag immers hoe met name vrouwen worstelden met financiele problemen.
Ik zie te veel vrouwen die pas bij een scheiding, ontslag of ziekte beseffen dat ze financieel kwetsbaar zijn.
Hoe is dat voor jou? Welke keuzes maak jij? En als je dochters hebt, wat geef je hen mee op dit punt?
Weet jij wat er binnenkomt en uitgaat? (niet wat je partner verdient, maar jij?)
Heb je een financiële buffer? (minimaal zes maanden vaste lasten, bij voorkeur meer?).
Weet je hoe je pensioen eruitziet? (Of word je straks financieel afhankelijk?)
Zou je zonder partner financieel oké zijn? (Echt?).
Kiezen staat vrij. Maar keuzes hebben gevolgen. Kijk daarnaar. Sus jezelf niet in slaap.
Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid 🙂
En het mooie is: het is nooit te laat om te beginnen.