Waarom begrijpen ze mij niet?!

Je staat bij de supermarkt. Je hebt net je boodschappenlijstje afgewerkt.
Vanavond komen er zes mensen eten.
Alle boodschappen staan op de band.
Je staat op het punt om af te rekenen.
Je hebt je pinpas al in de hand.
Tot je telefoon gaat. ‘We zijn vanavond met 5 man extra.’ toetert je partner in je oor.

Wat is jouw eerste reactie?
Echt: je allereerste reactie. En niet smokkelen.
‘&*%^$’
of
‘Leuk, geen enkel probleem, dan pak ik alles weer van de band en haal nog wat bij,’

Eerlijk?
Ha, het kan ook zijn dat je denkt: zes mensen op bezoek en dan nóg vijf er bij?
No way, alsjeblieft niet! Zoveel mensen op bezoek. Brrrr. Niks voor mij.

Welk antwoord je ook geeft, het zegt alles over je type, je persoonlijkheid, wie je bent, wat je het liefst doet en hoe je keuzes maakt.

Nog een vraag.
Stel jij krijgt een mooie opdracht die over vier weken af moet zijn.
Wanneer begin jij met voorbereiden?
Zeg je: ‘Haha, voorbereiden? Deed ik dat maar. Nou ja, ik begin een dag van tevoren. Ik doe nou eenmaal alles graag op het laatste moment.’
Of zeg je:
‘Ik plan mijn voorbereiding nu al vast in, dan is het maar vast gebeurd. Ik hou er niet van om alles op het laatste moment te doen.’
En?

Zie hier twee verschillende manieren van plannen en keuzes maken.
Geen goed of fout. Wel anders.
Natuurlijk doe je de dingen het liefst op jouw manier.
Maar wat is dan jouw manier?

Jaren geleden werkte ik samen met iemand waarmee ik groepen begeleidde.
Als de datum geprikt was, belde ik hem twee weken van tevoren.
Ik had mijn deel af, wist precies wat ik ging doen en had tot in detail het draaiboek voorbereid. Ik vroeg hem hoe het met zijn deel stond.
‘Welke dag bedoel je? O die, o ja, nee, daar ben ik nog niet aan begonnen. Dat doe ik 4 februari wel.’
De dag voor de klant was op 5 februari.

Aargh!

Zo kon ik toch niet werken? Ik haat het als iemand mijn planning doorkruist.
Waarom doet niet iedereen alles op mijn manier?

Mijn ergernis zwakte af toen ik later begreep dat dit gewoon zijn natuurlijke voorkeursstijl is. Het hoort bij wie hij is en hoe hij het liefste werkt. Net als ik kreeg hij zijn werk gewoon af, alleen op zijn eigen wijze.

Keuzes maken, besluiten nemen, die zaken kiezen waar jij energie van krijgt.
Ook al wijkt dat volledig af van wat anderen doen.
Kun jij dat? Doe jij dat?
Kunnen we anderen laten in hun keuzes?
Kun jij jezelf laten in je keuze?

Ik deed in die tijd nog een ontdekking. Ik snapte nooit waarom andere trainers altijd nog zoveel energie hadden na een training en gezellig met de deelnemers wat gingen drinken.
Ik wilde het liefst zo snel mogelijk in de auto naar huis.
Alleen. In stilte. En niemand meer zien. Maar ja, zeg dat maar eens hardop.
Wat was ik voor asociale zeurpiet? Dacht ik.

Straks denken ze nog dat je een mensenhater bent.

Totdat ik snapte: ik heb gewoon een introverte voorkeursstijl. Ik laad niet op door na een bijeenkomst met veel mensen me nóg eens met mensen te omringen. Geen kwestie van asociaal zijn, wel van mijn persoonlijke voorkeur kennen.
Maar dat zei ik toen niet; ik sleepte me toch maar naar die bijeenkomst.
Inmiddels weet ik wel beter. Ik bedank vriendelijk en ga alleen naar huis.

Mensen hebben natuurlijke voorkeuren: de manier waarop jij het liefst werkt, handelt en leeft kan wezenlijk anders zijn dan die van je klanten of familie. Vaak is dat goed uit te leggen. Andere keren ontmoet je louter onbegrip.
Toch wil het kennen van je voorkeuren niet zeggen dat je altijd alles doet volgens die voorkeuren. Gaandeweg leren we wat wel en niet werkt in bepaalde situaties en handelen we daar naar. Het gaat pas wringen als je je altijd maar aanpast aan de ander en jouw eigen natuurlijke favoriete manier van doen verloochent.

Het is onmisbaar die voorkeuren te kennen, van jezelf en anderen.

Het helpt je te begrijpen hoe je zelf in elkaar zit, waar je energie uithaalt, maar ook waarom sommige contacten stroef lopen. Je gaat snappen waarom een ander doet wat ‘ie doet. Elkaar begrijpen en waarderen, ook al ben je niet hetzelfde. Zeker als je veel met mensen werkt is dat onmisbare kennis.

Je gaat snappen waarom sommige klanten direct reageren terwijl anderen lang wachten met een keuze. Zonder dat er iets mis hoeft te zijn. Je gaat begrijpen waarom jij wakker ligt van een conflict dat voor de ander alleen maar een ‘verschil van mening’ is. En natuurlijk is de wereld minder zwart-wit dan ik hier schets. Je persoonlijkheid bestaat uit veel verschillende factoren en mensen zijn uiteindelijk niet in zwart-witte hokjes te stoppen.

Benieuwd hoe dat voor jou zit?

Ik geef een op een sessies om jezelf en je klant beter te begrijpen. Dit doe ik ook voor groepen in-company. Interesse? Mail me dan hier.

Reageer