Ook zo druk met aan jezelf sleutelen?

en.... is dat nog leuk?

Je zit op yoga. Maar vijftig van de zestig minuten denk je aan de boodschappen. Of aan het gesprek dat je nog met een klant moet voeren. Of aan wat je dochter bedoelde toen ze zei: ik kom vanavond niet thuis. En dat nieuwtje over Prins Harry krijg je maar niet uit je hoofd. Niet dat je dát nou uitgerekend wilde onthouden. Maar ja, het gebeurt. Van die onnozele verhalen die onnodig geheugenruimte in je hoofd opslokken.

Je sleept je door de regen naar de Albert Heijn. Want hey, een beetje beweging is goed, dus laat je je auto staan. Zit je eindelijk op de bank, klap je toch nog even die laptop of tablet open. Moet je nog iemand mailen? Wat staat er morgen in je agenda? Heb je wel aan alles gedacht? Je schenkt jezelf nog maar eens een glas wijn in. Je bent tenslotte de dag dapper begonnen met een boerenkoolsmoothie. (nee, lieve mensen, een boerenkoolsmoothie is niet lekker. Punt. Einde discussie).

Je hoofd is een stofnest. Vol draden met gedachten, ideeën, boodschappenlijstjes en to-do-dingetjes. Dingen die je eigenlijk zou moeten doen. Dingen die je eigenlijk zou moeten verbeteren. Vind je. Morgen dan maar?

Vroeger op school leerde je de onregelmatige trap van vergelijking: goed, beter, best. Waarom gaat het nu alleen nog maar om beter? Waar is goed gebleven? Je wilt jezelf continu verbeteren. Je bent aan het willen, streven en moeten. Dat is tenslotte ook wat je om je heen ziet. Iedereen lijkt met het motto ‘leef je beste leven’ druk te zijn. Als je niet ‘je beste leven’ leeft, heb je toch echt iets verkeerds gedaan. Taal houdt ons voortdurend voor de gek en jaagt ons op. En telkens duiken er vragen op: en wat ga jij vandaag beter doen? Wat ga jij aan jezelf verbeteren? Wat ga je morgen anders doen? Nooit is de vraag: en wat laten we lekker bij het oude? Alsof het hele leven een snelweg is naar de ultiem perfecte en verbeterde mens.

Begrijp me goed. Ik hou van het grote zelfverbeterspel. Ergens beter in worden is leuk. Ergens goed in zijn geeft je een goed gevoel.

Als het goed is.

Maar hoe leuk is het nog als al dat gesleutel aan jezelf alleen maar leidt tot chronische onzekerheid over jezelf omdat het nooit genoeg lijkt? Het lijkt erop dat de ‘beter leven’ sticker niet alleen geldt voor biologisch varkensvlees. We moeten allemaal ‘beter leven’ en onszelf verbeteren. Beter worden in iets omdat het gewoonweg leuk is, omdat het plezier geeft, lijkt verdwenen. Jezelf verbeteren is een verplichting geworden. Je moet tenslotte wel ‘de beste en leukste versie van jezelf’ worden. Wie ben je anders nog?

Ongemerkt ga je de ene op de andere verbetering stapelen. Nog beter. Nog meer. Het is niet en nooit genoeg. Obsessief persoonlijk ontwikkelen. Zo glijdt verbeteren af naar voortdurend kritiek hebben op jezelf. Kritiek die in het ergste geval uitmondt in een vorm van zelfhaat waarbij je jezelf voortdurend om de oren slaat.

Eigenlijk moet ik …
M’n moeder nog bellen.
Vijf kilo afvallen.
Werken aan m’n conditie.
Leren hoe ik mezelf beter kan positioneren.
Nog meer omzet halen.
Een leuker mens zijn.

Want doe je al die dingen niet, dan stapelt de zelfkritiek zich op. Ik ben een chaoot en een loser. Waarom lukt het anderen wel en mij niet?

Accepteren wie of wat je bent, en dat dat goed genoeg is, dat is leiderschap. Want wat is een moediger keuze dan te zeggen: ik ben de moeite waard en ik ben goed genoeg. Punt.

Vanuit die intentie is verbeteren puur plezier. Goed is immers een heel ander vertrekpunt, dan bijtende zelfkritiek.

Zie jezelf verbeteren als een spel, je tenslotte bent al goed genoeg. Speel vanuit pure joy. Verbeter wat in je op komt. Of niet. Maar doe het vanuit maar één intentie. Plezier. Vrijheid. Je goed voelen. Verlangen. Een verlangen dat vanuit jou komt. En niemand anders. Wees weer de levensgenieter die je ooit was. Voelt het niet goed? Waarom zou je er dan in godsnaam aan beginnen? Voelt het niet vrij? Waarom zou je er dan ja tegen zeggen?

Trap niet meer in de het-is-nooit-goed-genoeg-valkuil. Heb compassie met al je schitterende valkuilen, zwaktes en schaduwkanten.

Alles is er al. Alles is goed.

Dus proost vanavond op jezelf. Eet gerust een bitterbal. Want die is nu eenmaal gewoon lekkerder dan een boerenkoolsmoothie. Oké, oké, beide mag ook.

Jij maakt tenslotte je eigen keuzes.

En één ding: beloof me dat 2018 een heerlijke cocktail wordt van vrijheid, plezier en verlangen.

Want waar verlang jij naar? Echt?

Juist.

8 december trainstorm: Ontdek je verlangen. Zet je intenties voor 2018.

Je verlangen kwijt? Volledig aan het verdrinken in to-do-lijstjes, wat-kan-ik-beter-doen-vragen en verbeterpunten? Op 8 december van 11.00 – 12.30 uur geef ik een trainstorm (yep een mix tussen een online training EN een brainstorm). Stap voor stap ga je aan de slag met vragen waarmee je niet alleen je verlangen ontdekt maar ook werk maakt van je intenties voor meer plezier en vrijheid in 2018. Handig voor als je toch al een plan wilde maken voor het nieuwe jaar. Je gaat weg van koele doelen en moet-dingen; je goed voelen staat centraal. Doe je mee? Kan gewoon. Kost niks. Meld je hier aan.

8 Reacties

  1. Karin

    Haha klinkt alsof je je heerlijk hebt zitten uitleven achter je toetsenbord. Maar heel herkenbaar! Heb het met een glimlach van herkenning gelezen. En herlezen. Want ik moet stiekem bekennen dat ik ook zo’n vrouw ben, als ik niet een beetje oplet. Bedankt dus voor de reminder 😉

    • Nicole Offenberg

      Ja, ik had zeker plezier in het schrijven van dit blog! Ook voor mijzelf zeker een reminder. En gelukkig voor jou ook 🙂

  2. Marleen

    Wat heerlijk om te lezen dat goed gewoon goed is! En best stoer om dat te zeggen als je nog zoveel van jezelf (en anderen) moet. I’m in: ik ga voor een intentielijstje voor 2018. Even geen plaats in mijn hoofd voor een to do list met daaraan data en omzet gekoppeld. Bedankt voor dit fijne inzicht, Nicole! 😉

    • Nicole Offenberg

      Graag gedaan! En natuurlijk: goed is gewoon goed. En tot ‘ziens’ bij de brainstorm 🙂

  3. Ellen

    ‘Beter leven sticker’, moest even hardop lachen Nicole. En ik word inderdaad soms ook wat moe van dat steeds beter moeten worden. Straks weer die mails van Jan en Alleman met ‘je beste jaar ooit’. Net als de jaren ervoor. En die nog komen. Pff, het zal wel. Meer als een spel zien zeg jij. Gewoon genieten. Ga ik doen!

    • Nicole Offenberg

      O ja, die is er ook nog: je beste jaar ooit. Dat bestaat toch al sinds 2001 of zoiets? Kun je nagaan, als 2018 je beste jaar ooit wordt, hoe beroerd het dan jaren geleden moet zijn geweest 😉 weer zo’n voorbeeld van elke keer weer beter. Beetje zoals als Dreft, elke keer weer een verbeterde formule… Tja… Lekker spelen, ik wens je een goed jaar toe!

  4. Nicole Klip

    Heerlijk zoals je het elke keer weet op te schrijven, Nicole!

    Maar ik wil mijzelf wel blijven ontwikkelen, niet om beter te worden of een leukere versie van mijzelf te maken, ik ben al leuk, ik ben al goed. Waarom dan wel? Om een laagje van mij ont-wikkelen, een laagje dat niet echt van mij is, dat er in de loop van de jaren op is komen te liggen, als een laagje stof. Het resultaat van deze ont-wikkeling is dat ik mij completer voel. Completer in wie ik ben en wat ik wil. Dat is niet beter of leuker, maar gewoon prettig.

    Warme groet, Nicole

    • Nicole Offenberg

      Dank je wel, Nicole. En ja, gewoon blijven ontwikkelen hoor. Dat doe ik ook, maar dan vanuit spelen en plezier maken in plaats van geobsedeerd moeten. Ik wens jou ook veel plezier met je ont-wikkeling.

Reageer